Teoria ograniczeń - Theory of Contraints

Teoria ograniczeń - metoda zarządzania

    Teoria ograniczeń jest metodą zarządzania, opisującą trójelementowe podejście do zwiększania efektywności organizacji firm. Mówi ona o wyeliminowaniu tzw. wąskich gardeł (bottleneck’s), czyli ograniczeń stojących na przeszkodzie w sprawniejszym osiągnięciu celu. Możliwość zastosowania TOC jest bardzo szeroka. Jednym z przykładów jest linia produkcyjna, na której znajdują się punkty ograniczające wielkość produkcji. Za pomącą trzystopniowego systemu programowania produkcji (drum-buffer-rope) istnieje możliwość wykluczenia ograniczeń, co w efekcie przekłada się na większą ilość wyprodukowanych sztuk i zwiększanie zysków. Najważniejszą zaletą TOC jest uzyskiwanie korzyści w bardzo krótkim czasie. Zwrot z inwestycji (ROI) może zostać osiągnięty już po 3 miesiącach. 

Elementy systemu TOC:

• drum - nadaje rytm produkcji (stosowane w procesach produkcyjnych),
• buffer - poziom zapasów materiałowych na linii produkcyjnej,
• rope - sposób uzupełniania materiałów na stanowiskach.

    Przedstawione elementy odnoszą się do linii produkcyjnej, na której takt (rytm) nadaje element DRUM. Rozumieć to należy w następujący sposób: co pewien takt (DRUM) jest dostarczana odpowiednia wielkość partii materiału (BUFFER), w sposób opisany w elemencie (ROPE).

Kroki podejmowane przez TOC można opisać w kilku punktach:

• zlokalizowanie i rozpoznanie ograniczenia,
• znalezienie sposobu rozwiązania ograniczenia,
• przedstawienie gotowego rozwiązania,
• eliminacja lub redukcja występującego ograniczenia,
• zwiększenie wydajności.

Dzięki zastosowaniu metod MTM, można zoptymalizować wąskie gardła, co przełoży się na zwiększenie produktywności. Optymalizacja polega na zwiększeniu ich przepustowości lub zupełnej eliminacji.